 Site Admin
Kayıt: 15 Mar 2007 Mesajlar: 266 Konum: Ereğli
|
Ben senin varlığını seviyorum,
Yokluğunu seviyorum
Sana ulaşamadığım dakikalarda.Seni duymayı
Seni özlemeyi Hiç görmesem bile seninle olmayı seviyorum.
Hiç korkmuyorum seni sevmekten.Senin gülüşünü seviyorum.
Her bana bakışında Gözlerinde okuduğum o duyguyu
Gözlerindeki gözlerimi seviyorum.Gönlünü seviyorum
Özünü seviyorum senin Dudaklarındaki sözlerimi seviyorum
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.Ben sendeki o sıcaklığı
Sana olan uzaklığı seviyorum.Yanaklarından akan göz yaşlarını En çok, dağınık olduğunda saçlarını
Beni arayan ellerini seviyorum.Yalnızlığımı seviyorum sebebi sensen Ayrılığını seviyorum,En çok yalnız kaldığımda
Beni bulan gönlünü seviyorum.Ben en çok senin bana olan
Sevgini seviyorum...
-----------------------------------------
Gülümseyerek koyacağım başımı yastığa.Her gülümseyişimde;Sen bir kez daha yok olacaksın.
Ve yokluğun bana; güzel yarınların habercisi olacak.
Akıttığım her damla gözyaşımda anladım ki;Sensizlik o kadarda zor değil.Sensizde yaşayabiliyorum, Pekâlâ Her gülümseyişimde; Bir sis perdesi gibi kayboluyorsun.Artık yokluğun acı vermiyor.Seni sildim; Yüreğimden Elveda sana, sonsuza kadar.tüm gecmis silindi önce telefonlar sonra adresler ses gibi dagildi boslukta ezbere bildigimiz anilari yakalayan ellerimiz cözüldü sonsuzlukta bir çığlık gecenin en mahrem yeri,gizlenmiş kapatılmış...nasıl dayanmış ellerim?
nasıl sabretmiş?bilmen gereken seyler var ,acı çekmen gerek ...közleri üflemeye calışırken,yanmak ve erimek...
------------------------
Biliyorum, çok şey söyleyecektin bana. Bunu da çok istiyordun. Hayatının sırlarına ortak edecektin beni. Kendini anlatacaktın. Özlemlerinden, beklentilerinden, yaşantından, meraklarından, beğenilerinden, umutlarından söz edecektin bana... Ama sen sustun...Sen anlatacaktın, ben dinleyecektim. Gözlerim gözlerinde, hiç bıkmayan bir dinleyici olacaktım karşında. Ne kadar konuşursan o kadar mutlu olacaktım. Ağzından çıkan her cümleyi beynime kazıyacaktım ve sonsuza kadar çıkmayacaktı oradan o sözlerin...Ama sen sustun...
En sevdiğim şarkıyı söyleyecektin, ben sana eşlik edecektim. Şerefime kalkan kadehine gülümseyerek bakacaktım. Önce “rakı şişesinde balık olacaktık”, sonrasında, her şerefe kalkan kadehte “Ümit Yaşar”ı anacaktık;
“Şirim senin ağzında dualaşır Ses ahenk olur söz manalaşır
Aşığım diyerek hor görme ben Seni seven ölmez evliyalaşır.”
Ama sen sustun...Hayallerini anlatacaktın bana. Bense anlattığın her hayalinin baş rolünde olacaktım. Yağmur yağacaktı, senin şemsiyeni saklayacaktım, koşacaktın peşimden. Yakalayınca beni sırılsıklam sarılacaktın. “Gidelim buralardan” diyecektin, git git bitmeyecekti çıktığımız yollar...
Ama sen sustun...Bana sevdalarını anlatacaktın, yüreğim heyecanla çarpacaktı. Bir sevgiliye sunuş gibi sözcüklerin kalbime işleyecekti. Konuşsaydın sözcüklerine sarılacaktım. Gözlerimi kapatıp ısını pervasızca hissedecektim tenimde. Kokunla sarhoş olacaktım... Ama sen sustun...
Kelimeler tutuldu sende. Ben de gözlerinle konuştum. Daldım sonsuz derinliğine. O derinliklerde sakladığın her ne varsa çıkardım gün ışığına. Utandın, kaçtın, saklandın ama ilk kez inatçılığımla gurur duyum.Tutuldu kelimeler belki sende ama, gözlerin konuştu benimle. Sen sustun, gözlerin açtı ruhunu bana. Ama konuşsaydın, bir de konuşsaydın, ah konuşsaydın... Amaçsızca çıktığı seferlerden yorulmuş köhne bir tekne olurdum kıyılarında ben. |
|